سپهر اقتصاد-عبدالله جلالی:رییس اسبق شورای اسلامی شهر قم

هر آنچه در شهر رخ می‌دهد ـ از معماری و شهرسازی تا احیای بافت‌های تاریخی، از فضای سبز و مبلمان شهری تا رفتارهای اجتماعی ـ در زنجیرهٔ حیات شهر و رضایت شهروندان اثرگذار است. این عناصر، کیفیت زندگی را شکل می‌دهند و به آن معنا می‌بخشند.

کالبد و منظر شهری صرفاً یک پوستهٔ فیزیکی نیست، بلکه پدیده‌ای فرهنگ‌ساز است. نماها، خیابان‌ها، مبلمان شهری و پروژه‌های عمرانی، بی‌صدا با ما سخن می‌گویند و پیام‌هایی از جنس نظم، زیبایی، هویت یا آشفتگی مخابره می‌کنند. آنچه می‌سازیم و آنچه در رفتارهای روزمره ـ از فرهنگ رانندگی تا تعاملات اجتماعی و نوع پوشش ـ به نمایش می‌گذاریم، هم محصول نگاه ما به شهر است و هم سازندهٔ نگاه نسل بعدی. ما از شهر تأثیر می‌پذیریم، همان‌قدر که بر چهرهٔ آن اثر می‌گذاریم.

در این میان، نقش «مدیریت شهری» نقشی بی‌بدیل است. مدیران و حاکمیت شهری تنها مجری پروژه‌های عمرانی نیستند؛ آنان متولیان فرهنگ بصری و اجتماعی شهر نیز به شمار می‌روند و وظیفه دارند با آموزش و الگوسازی، فرهنگ شهروندی را اعتلا بخشند.
اگر «انسجام»، «قانون‌مداری»، «صداقت»، «انعطاف‌پذیری»، «عدالت‌خواهی»، «کارآمدی»، «نگرش سیستمی»، «مشارکت‌جویی»، «آگاهی‌بخشی» و «حقوق شهروندی» به شعارهایی بر دیوار نمانند و به مبنای واقعی تصمیم‌ها بدل شوند؛ اگر حاشیه‌ها جای متن را نگیرند و سیاست‌زدگی و سیاست‌بازی میدان‌دار عمل نگردد؛ آن‌گاه «خدمت‌گزاری» معنای حقیقی خود را باز خواهد یافت. در چنین بستری، رشد و تعالی شهر، رضایتمندی عمومی و بهبود کیفیت زندگی، نه یک آرزو، که نتیجه‌ای طبیعی و گریزناپذیر خواهد بود.

و سخن آخر، هشداری برای امروز ماست: در بسیاری از سازوکارهای مدیریتی و حاکمیتی ما، صداقت همان حلقهٔ گمشده‌ای است که فقدانش تمام این معادلات را بر هم می‌زند.

عبداله جلالی