محمد مهاجری فعال اصولگرا در جمع خبرنگاران حامی دکتر پزشکیان در قم ضمن تبریک روز خبرنگار، با اشاره به حضور استاندار قم در جمع اصحاب رسانه، اظهار داشت: هرجا که مقام عالی رتبه ای حضور دارد یعنی قبول دارد که رسانه نقش مهمی در فرآیند توسعه کشور و توسعه سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی کشور دارد.
وی افزود: رسانهها حتما از یک سو منتقد مدیران و نحوه مدیریت هستند و از طرفی همیشه امیدوار به این هستند که به اصلاح اموری که مدنظرشان هست، دعوت کنند.
این فعال سیاسی اصولگرا با بیان این که حتما رسانهها هم مثل بقیهی صنوف دارای اشکالاتی هستند، گفت: ما رسانهایها وقتی دور هم جمع میشویم، گاهی اوقات احساس میکنیم که ما تمام مشکلات کشور را بلد هستیم و میفهمیم و هیچکسی معضلات را به اندازهی ما نمیداند؛ البته ادعای خوبی است و قبول هم دارم که تا حدی درست است، ولی خدایی ناکرده نباید ادعا ما را به جایی برساند که تصور کنیم که ما عقل کل هستیم؛ متأسفانه این اتفاق، نه تنها در کشور ما، بلکه در رسانههای بعضی از کشورهای دیگر هم میافتد.
مهاجری گفت: اصلا چرا ما در اینجا به آقای استاندار بگوییم که خانهی مطبوعات ما ساختمان ندارد؟ معتقدم که ما نباید هیچ مطالبهای از هیچکسی بکنیم. این حرفی که میگویم خودزنی است و من نباید جلوی آقای استاندار بگویم، ولی دارم خودزنی میکنم. ما باید چنان فعالیتی انجام دهیم که آقای استاندار بگویند که شما چرا ساختمان ندارید؟ شما چرا امکانات لازم و مورد نیاز خودتان را ندارید؟ ما اگر فرزند این نظام هستیم و به قول دوستان این شعار «برای ایران» را میگویند. ما اگر بخواهیم برای ایران کار کنیم، نمیتوانیم در فضای رسانه شروع به پراکندن کینه کنیم؛ تفاوتی ندارد؛ اصلاحطلب و اصولگرا ندارد؛
مهاجری گفت: اگر من و شما روزنامهنگار هستیم و ادعا داریم که برای مردم کار میکنیم، باید توجه داشته باشیم که یک روزنامهنگار خوب، هیچگاه از پارکینگ خانهاش با ماشین خارج نمیشود که سر کارش برود و دوباره از آنجا با ماشین از پارکینگ محل کارش به خانهاش برگردد؛ وظیفهی ما این است که با مردم باشیم و حرف مردم را بشنویم؛ ما هستیم که باید تحمل مخالف را اتفاقا به مردم یاد دهیم؛ من نمیگویم که ما معلمان جامعه هستیم. اتفاقا ما متعلم هستیم و باید یاد بگیریم، اما بالأخره خداوند قدرتی را در قلم و رسانههای ما قرار داده که ما بتوانیم آدابی را به جامعه یا بیاموزیم یا منتقل کنیم.
این روزنامه نگار برجسته با طرح این سؤال که اصلا چرا ما خبر منتشر میکنیم؟ گفت: وقتی که خبر منتشر میکنیم در واقع میخواهیم یک امیدی را به جامعه بدهیم و یا یک یأسی را از جامعه بگیریم. اگر به کسی انتقاد میکنیم و خبر منفی از کسی میرویم، چرا این کار را میکنیم؟ به خاطر اینکه به جامعه هشدار دهیم که یک اتفاق منفی دارد پیش میآید و یک آلارمی به حاکمیت و مردم و همه داده باشیم. امیدوارم شرایطی فراهم آید که یک روزی حرفهی خبرنگاری، همانطور که امروز به اعتقاد من یک حرفهی مقدس است، این تقدس در جای خود بماند و همهی ما به این فکر باشیم که حتما شب اول قبری هست؛ حتما قیامتی هست، حتما خدایی هست و ممکن است یک روزی ما را به خاطر این نوشتههایمان مجازات کنند؛ من نه معلم اخلاق هستیم و نه واعظ هستم و نه برای خودم چنین شأنی قائل هستم، فقط به عنوان تجربهای که در این سیوچند سال آموختم، نکاتی را عرض کردم.
