سپهر اقتصاد- محمدمهدی رضوانی;کارشناس حوزه انرژی
به نظر میرسد همانگونه که افزایش غنیسازی تا ۶۰ درصد نتوانست امتیاز خاصی برای ایران ایجاد کند، تصور اثرگذاری اقدام نظامی علیه امارات نیز بر پایه محاسبهای خوشبینانه است.
تجربه تاریخی و منطق روابط بینالملل نشان میدهد تشدید تنش، بدون توجه به موازنه قوا و پیامدهای اقتصادی و امنیتی، معمولاً به افزایش فشارها٬ تحریمهای پیدا و پنهان و انزوای بیشتر میانجامد.
چنین رویکردی میتواند هزینههای سیاسی و اقتصادی کشور را بالا ببرد و زمینه تقویت ائتلافهای منطقهای و فرامنطقهای را فراهم کند٬ کما اینکه رویکرد جدید تولیدکنندگان چینی در قبول نکردن فروش اعتباری به تجار و فعالان اقتصادی ایرانی نیز موید این مطلب است.
در مجموع، راهبرد تقابل حداکثری، بدون پشتوانه دیپلماسی مؤثر و یارگیری بینالمللی، بیش از دستاورد، زیان به همراه خواهد داشت.
